SÜRGÜN
Issız bir gürültü koptu
Ve resetlendi tüm insanlık...
Varoluşsal bir yokluğun güvertesinde
Alabora olan vicdanlar
Bir ayin ürkütücülüğü ile
Kendi putlarını alkışladı karanlıkta,
Küllerinden değil
Kibirlerinden doğmak ister gibi...
Duyuyor musun çığlıkları?
Bir yeraltı sergisi eşliğinde
Ceset soğukluğu makyajına bulanmış
Kan kokulu hayatlar sunulmakta
Merhametine ur bulaşmış insanlığın...
Kendi yangınında ısınan bir çağ bu
Ateşi kutsayıp
Dumanına tapan...
Ve insan
En çok insana sürgün...
Gönderen: YUSUF MERTER
Yorumlar
Yorum Yaz