SANIK
SANIK
Kalp kırığım göğüs kafesime battı mı anlarım.
Mürekkeple kirletilmiş, zayıf bir sayfada varım.
Nefesimi zehirleyen nefsim olmasa da hayattayım.
Yaradanın verdiği candan usanınca varoluşu sorgularım.
Evrensel bir yoklukta niçin bu acı bolluğu?
Yaradanın imtihanı vicdan mahkemesinde mi son buldu?
Etraf suçlu sanılan soyut insanlarla dolu.
Sanırım sanık bedenleri değil, kirli adaletsizlik oldu.
Şimdilerde buğulu gözlere bakan bir aynadadır yansımam.
Öyle ki temizlenmek için mi burkuldu, kalp yaram.
Gerçekliği dili bağlı, yosun tutmuş duvarlardan saklayamam.
Kısırlaştırılmış insan zihnine bir türlü engel olamam…
Gönderen: Nurgül Salur
Yorumlar
Yorum Yaz