JAN
Yedi gü ne koca evreni sıg dıran, içime sıg dıramıyorüm bü aşkı artık. Başımı kaldırsam go kyü zü m yü zü ndü r bilirim. Bilirim başımı o ne eg sem yeryü zü yü zü ndü r. Nereye do nse başım, orası yü zü ndü r senin. Seni bir ko r vakitte bülmadım ki Zindanlara atıp hapsedeyim Bırakacag ım, go rsü n yü zü nü tü m dü nya! Nasıl ışıldadıg ını sevgilim, bü baharda! Küzey ışıkları, sahil kenarı yakamozları Rafine zevkler ve hayattan tat alan izler Tarifin bir basit aşktan çok fazlası Tarihin, go zlerinde bir anıt mezarı Mig ferimden damlayan kan Al al gü llere do nü ştü g ü gibi Ellerim dolü geleceg im kapına Beni bekledig in evi, bebeg imi. Rühümla eseceg im sana bir yaz gü nü Baharın esintisi, o lü mü n sessizlig i Kıskanmaya benzer bir dü şü Seni bir yelle go receg imin o ykü sü . Çok katlı binaların arasında Bahçesiyle go z alan bir dü nya İ şte sen, tabiattan da gü zelsin! Parlayan ışıg ım, yaradılışım; Kerem yandı aslı için, Sen Aslıdan da gü zelsin!


Yorumlar
Yorum Yaz