DEVRİM VE SORUMLULUK ÜZERİNE
Bizler, tarih sahnesine seyirci olarak çıkmadık. Dünyanın her köşesinde olduğu gibi bu topraklarda da emek verenlerin alın teri, sermayenin kâr hırsına kurban edilirken; gençlik geleceksizliğe, işçiler yoksulluğa, köylüler borca mahkûm edilirken sessiz kalmak bir tercih değil, bir teslimiyettir. Marksizm, dünyayı yalnızca açıklama çabası değildir. O, insanın kendi tarihini bilinçli biçimde kurma iradesidir. Çünkü sömürü, kader değildir. Eşitsizlik, doğa yasası değildir. Yoksulluk, toplumun kaçınılmaz sonucu değildir. Bunların tamamı belirli tarihsel ve ekonomik ilişkilerin ürünüdür. Devrimci olmak; öfkenin peşinden sürüklenmek değil, o öfkeyi bilinçle yoğurmaktır. Kalabalıkların sloganlarından önce, insanlığın yüzlerce yıllık mücadele birikimini anlamaktır. Her yenilgide ders, her zaferde sorumluluk görebilmektir. Bugün ihtiyaç duyulan şey, birbirini tüketen küçük hesaplar değil; düşünceyi eylemle, teoriyi pratikle, cesareti disiplinle buluşturabilen bir mücadele ahlakıdır. Çünkü tarih beklemez. Ve tarih, ona yön vermeye cesaret edenleri daima hatırlar. Devrim, bir gün ansızın gelecek bir mucize değildir. Devrim; her gün yeniden kurulan dayanışmada, öğrenmede, üretmede, direnmede ve insanın kendi korkularını aşmasında gizlidir. Bu yüzden mesele yalnızca neye karşı olduğumuz değil; nasıl bir dünya istediğimizdir. Özgürlüğün ayrıcalık olmadığı, Emeğin sömürülmediği, İnsanın insana kulluk etmediği, Bilimin ve sanatın birkaç kişinin değil herkesin hakkı olduğu bir dünya... Devrimci düş, işte bu dünyanın adıdır. Ve o dünya, ancak onu kurmaya cesaret edenlerin ellerinde yükselecektir.
Yorumlar
Yorum Yaz